Dili kini usa ka lisud nga buluhaton, kinahanglan nimo nga isulat ang nawala nga mga letra, sa ulahi imong masusi kung maayo ba ang imong nahimo sa buluhaton. Nawala nga mga sulat.

Kas-a ang usa ka babaye migawas aron sa pagputol ug gikuha ang usa ka bug-os nga gatas. Ang panahon dili maayo. Ang babaye nagbutang ug usa ka pitsel sa gatas sa cream aron ang gatas dili moinit. Nahitabo nga usa ka lobo, nga gustong moinom tungod sa kainit, midagan ilawom sa maong mga kahoy. Nasimhot niya ang gatas ug gisulod ang iyang ulo sa pitsel ug mibiya.

Ang babaye, nga nakigbahin sa pagputol, wala makakita kung unsa ang nahitabo sa palibot sa iyang pitsel.

Ang lobo daling mopasulod sa iyang ulo, apan dili na niya makuha gikan sa lungag: gilingo-lingo gihapon niya ang iyang ulo, ug gipataas kini, ug giduko, apan wala siya molampos sa pagbira niini, igo na kana. .

Mat_dama, kad niekas nepadeda, prad_jo prašyti ąsot_ geruoju: „Paleisk, ąsot_li, gan, jau pa_aidėme, paišdykavome, aš daugiau laiko neturiu". Bet visi lapės išmislai perniek - ąsotis kaip neleid_ia, taip neleid_ia.

Lap_ nekvaiša; ji sako ąsočiui: „Ne, palauk, a_ tave prigirdysiu, kad tu man_s nepaleidi". Nubėgo į upel_ ir prigirdė ąsot_. Ąsotis iš teisybės prig_rė, bet, prisisėm_s vandens, nutraukė ir lap_ dugnan.